<p class="ql-block">松竹梅,</p><p class="ql-block">歲寒三友。</p><p class="ql-block">性本高潔。</p><p class="ql-block">經(jīng)風(fēng)雨而不衰,</p><p class="ql-block">歷嚴(yán)寒逾堅挺!</p><p class="ql-block">高風(fēng)亮節(jié),</p><p class="ql-block">為歷代文人墨客所贊頌!</p> <p class="ql-block">竹,</p><p class="ql-block">以其中空而挺拔,</p><p class="ql-block">經(jīng)風(fēng)雨而不凋零,</p><p class="ql-block">贊頌之詞汗牛充棟,</p><p class="ql-block">尤以鄭板橋為最!</p><p class="ql-block">鄭氏畫竹吟竹,</p><p class="ql-block">并以竹自許,</p><p class="ql-block">至終不悔,</p><p class="ql-block">遺作甚多!</p> <p class="ql-block">鄭板橋,江蘇興化人,揚州八怪之一。清乾隆元年進士,曾任濰縣縣令。上任后,改革弊政,嚴(yán)明執(zhí)法,主持正義,愛民如子,頗有清譽!后為上層官員所不容,61歲被罷官!為官十年,兩袖清風(fēng)。離任時,唯用三頭毛驢,一頭仆人引路,一頭自乘,一頭馱書籍琴畫等所有家當(dāng)!</p> <p class="ql-block">百姓愛戴之,紛紛揮淚送行。其作詩一首:鳥紗擲去不為官,囊橐簫簫兩袖寒。寫取一枝清瘦竹,秋風(fēng)江上作漁竿。</p><p class="ql-block">后妻兒先后故去,其仍以作畫賣畫為生。故于1766年1月22日,壽73歲!</p> <p class="ql-block">感而詩曰:</p><p class="ql-block">百花無聲處,</p><p class="ql-block">路邊有修竹。</p><p class="ql-block">歲寒仍青翠,</p><p class="ql-block">數(shù)桿挺且直。</p><p class="ql-block">青青經(jīng)歲寒,</p><p class="ql-block">不變好風(fēng)姿。</p><p class="ql-block">君子本虛心,</p><p class="ql-block">寧折頭不低!</p>
读书|
久治县|
东至县|
双鸭山市|
平阳县|
澎湖县|
金塔县|
永靖县|
壶关县|
报价|
太白县|
富民县|
都昌县|
景泰县|
隆子县|
建阳市|
凤城市|
麻城市|
台前县|
内江市|
霍城县|
隆尧县|
临洮县|
哈巴河县|
皋兰县|
靖边县|
林甸县|
洛宁县|
桦南县|
留坝县|
商河县|
绿春县|
宝坻区|
金坛市|
泽普县|
恩平市|
临高县|
开化县|
莫力|
博爱县|
庄浪县|