<h3></h3><h3 style="text-align: center;">《沁園春.雪》</h3><h3 style="text-align: center;">北國(guó)風(fēng)光,千里冰封,萬(wàn)里雪飄。</h3><h3 style="text-align: center;">望長(zhǎng)城內(nèi)外,惟余莽莽;</h3><h3 style="text-align: center;">大河上下,頓失滔滔。</h3><h3 style="text-align: center;">山舞銀蛇,原馳蠟象,欲與天公試比高。</h3><h3 style="text-align: center;">須晴日,看紅裝素裹,分外妖嬈。</h3><h3 style="text-align: center;">江山如此多嬌,引無(wú)數(shù)英雄競(jìng)折腰。</h3><h3 style="text-align: center;">惜秦皇漢武,略輸文采;</h3><h3 style="text-align: center;">唐宗宋祖,稍遜風(fēng)騷。</h3><h3 style="text-align: center;">一代天驕,成吉思汗,只識(shí)彎弓射大雕。</h3><h3 style="text-align: center;">俱往矣,數(shù)風(fēng)流人物,還看今朝。 </h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">忽如一夜春風(fēng)來(lái),千樹(shù)萬(wàn)樹(shù)梨花開(kāi)</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">蒼山不墨千秋畫(huà) 無(wú)限風(fēng)光在險(xiǎn)峰</h3> <h3> 仙居頂,位于大悟縣境東部,正名仙居山,因傳曾有道人在此山修煉成仙而得名。主峰高608.2米,形尖削,當(dāng)?shù)赜懈柚{曰:“九州十三省,尖不過(guò)仙居頂?!惫嗜藗兞?xí)慣稱(chēng)此山為“仙居頂”。此山凌空突起,直插藍(lán)天,主峰形若鳳凰頭,山體酷似展開(kāi)的鳳尾,民間又稱(chēng)其為“鳳凰山”?! ?lt;/h3><h3><br></h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">銀裝素裹 玉樹(shù)瓊枝</h3> <h3> 仙居頂是一座山的名稱(chēng),位于湖北省大悟縣東部的呂王鎮(zhèn),是大悟四大名山之一,主峰海拔608.2米,總面積約165平方公里。仙居頂有“大風(fēng)口”之稱(chēng),獨(dú)特的地形地貌,有用之不盡的風(fēng)能資源。地下還蘊(yùn)藏著一千萬(wàn)立方米的大理石礦。仙居頂還有著豐富的旅游資源和自然資源。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">早梅</h3><h3 style="text-align: center;">唐代:張謂</h3><h3 style="text-align: center;">一樹(shù)寒梅白玉條,迥臨村路傍溪橋。</h3><h3 style="text-align: center;">不知近水花先發(fā),疑是經(jīng)冬雪未銷(xiāo)。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">六出飛花入戶(hù)時(shí),坐看青竹變瓊枝。</h3><h3 style="text-align: center;">如今好上高樓望,蓋盡人間惡路岐。</h3><h3 style="text-align: center;">——(唐)高駢《對(duì)雪》</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">終南望余雪</h3><h3 style="text-align: center;">唐代:祖詠</h3><h3 style="text-align: center;">終南陰嶺秀,積雪浮云端。</h3><h3 style="text-align: center;">林表明霽色,城中增暮寒。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">隔牖風(fēng)驚竹,開(kāi)門(mén)雪滿(mǎn)山。</h3><h3 style="text-align: center;">灑空深巷靜,積素廣庭閑。</h3><h3 style="text-align: center;">——(唐)王維《冬晚對(duì)雪憶胡居士家》節(jié)選</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">望雪</h3><h3 style="text-align: center;">唐代:李世民</h3><h3 style="text-align: center;">凍云宵遍嶺,素雪曉凝華。</h3><h3 style="text-align: center;">入牖千重碎,迎風(fēng)一半斜。</h3><h3 style="text-align: center;">不妝空散粉,無(wú)樹(shù)獨(dú)飄花。</h3><h3 style="text-align: center;">縈空慚夕照,破彩謝晨霞。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">秀麗山水入畫(huà)來(lái),山如墨墜水如琛……</h3><h3><br></h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">雪晴晚望</h3><h3 style="text-align: center;">唐代:賈島</h3><h3 style="text-align: center;">倚杖望晴雪,溪云幾萬(wàn)重。</h3><h3 style="text-align: center;">樵人歸白屋,寒日下危峰。</h3><h3 style="text-align: center;">野火燒岡草,斷煙生石松。</h3><h3 style="text-align: center;">卻回山寺路,聞打暮天鐘。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">逢雪宿芙蓉山主人</h3><h3 style="text-align: center;">唐代:劉長(zhǎng)卿</h3><h3 style="text-align: center;">日暮蒼山遠(yuǎn),天寒白屋貧。</h3><h3 style="text-align: center;">柴門(mén)聞犬吠,風(fēng)雪夜歸人。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">雪山之巔 冰雪仙居頂</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">絕句</h3><h3 style="text-align: center;">唐代:杜甫</h3><h3 style="text-align: center;">兩個(gè)黃鸝鳴翠柳,一行白鷺上青天。</h3><h3 style="text-align: center;">窗含西嶺千秋雪,門(mén)泊東吳萬(wàn)里船。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">本來(lái)青燈不歸客,卻因濁酒戀紅塵</h3><h3 style="text-align: center;">星空不問(wèn)趕路人,歲月不負(fù)有心人 </h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">霽雪 / 韓舍人書(shū)窗殘雪</h3><h3 style="text-align: center;">唐代:戎昱</h3><h3 style="text-align: center;">風(fēng)卷寒云暮雪晴,江煙洗盡柳條輕。</h3><h3 style="text-align: center;">檐前數(shù)片無(wú)人掃,又得書(shū)窗一夜明。</h3> <h3> 而世之奇?zhèn)?、瑰怪、非常之觀,常在於險(xiǎn)遠(yuǎn),而人之所罕至焉,故非有志者不能至也。有志矣,不隨以止也,然力不足者亦不能至也。有志與力,而又不隨以怠,至於幽暗昏惑而無(wú)物以相之,亦不能至也。然力足以至焉而不至,於人為可譏,而在己為有悔;盡吾志也,而不能至者,可以無(wú)悔矣,其孰能譏之乎?此余之所得也!</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">淵冰厚三尺,素雪覆千里。</h3><h3 style="text-align: center;">我心如松柏,君情復(fù)何似?</h3> <h3> 五岳山山頂,往日宏大的廟宇群落,幾近毀敗。殘存的五尊石像,訴說(shuō)著東岳泰山、西岳華山、南岳衡山、北岳恒山、中岳嵩山五位神仙聚會(huì)于此的佛家神話。五岳山的山名,亦由此而來(lái)。五岳山東側(cè)保存完好的千年古剎永宗寺,深藏在百年參天古林中,一棵600年的紫微樹(shù)和上百年的老靈芝,見(jiàn)證了古廟古樹(shù)的久遠(yuǎn)歲月。</h3> <h3> 五岳山位于湖北省大悟縣境內(nèi),脈接大別山,總面積279平方公里。五岳山主峰,海拔865米,為大悟縣群山之最。五岳山呈南北走向,東北坡較平緩,西南坡陡峭險(xiǎn)峻;山勢(shì)雄偉,層巒疊嶂,群峰聳秀,古木參天。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">春雪</h3><h3 style="text-align: center;">唐代:韓愈</h3><h3 style="text-align: center;">新年都未有芳華,二月初驚見(jiàn)草芽。 </h3><h3 style="text-align: center;">白雪卻嫌春色晚,故穿庭樹(shù)作飛花。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">雪晴晚望</h3><h3 style="text-align: center;">唐代:賈島</h3><h3 style="text-align: center;">倚杖望晴雪,溪云幾萬(wàn)重。</h3><h3 style="text-align: center;">樵人歸白屋,寒日下危峰。</h3><h3 style="text-align: center;">野火燒岡草,斷煙生石松。</h3><h3 style="text-align: center;">卻回山寺路,聞打暮天鐘。</h3> <h3> 五岳山的自然資源豐富,山上灌木叢生,山腰、山腳松、杉成林,青茶、藥材遍山皆是,珍禽異獸繁衍其間。解放前,由于社會(huì)制度和生產(chǎn)力落后,自然資源難以利用,當(dāng)?shù)厝藗兛嗖豢把?,曾流傳著“養(yǎng)女莫嫁五岳山,二十四道腳不干;虎豹橫行太陽(yáng)少,大雨一場(chǎng)房屋倒;挑柴上街走一天,只能換回兩斤鹽;皰頸腳氣無(wú)人管,癩痢駝子灣灣見(jiàn)”的悲慘歌謠。</h3> <h3> 山中景色,四季各異。春天,草木蔥郁欲滴,蘭草花香四溢,紫云纏峰繞岫;夏天,百花爭(zhēng)艷,赤、橙、黃、綠、青、藍(lán)、紫,漫山遍野,芬芳異彩;秋天,楓樹(shù)、木梓葉紅似火,間雜于青松翠柏之間,呈現(xiàn)出“萬(wàn)綠叢中點(diǎn)點(diǎn)紅”的詩(shī)情畫(huà)意;冬天,雪白松青,林濤陣陣,更顯其巍峨挺拔之姿。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">蝶戀花·滿(mǎn)地霜華濃似雪</h3><h3 style="text-align: center;">清代:王國(guó)維</h3><h3 style="text-align: center;">滿(mǎn)地霜華濃似雪。人語(yǔ)西風(fēng),瘦馬嘶殘?jiān)隆?lt;/h3><h3 style="text-align: center;">一曲陽(yáng)關(guān)渾未徹。車(chē)聲漸共歌聲咽。</h3><h3 style="text-align: center;">換盡天涯芳草色。陌上深深,依舊年時(shí)轍。</h3><h3 style="text-align: center;">自是浮生無(wú)可說(shuō)。人間第一耽離別。</h3><h3 style="text-align: center;"><br></h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">江雪</h3><h3 style="text-align: center;">唐代:柳宗元</h3><h3 style="text-align: center;">千山鳥(niǎo)飛絕,萬(wàn)徑人蹤滅。</h3><h3 style="text-align: center;">孤舟蓑笠翁,獨(dú)釣寒江雪。</h3><h3 style="text-align: center;"><br></h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">豐店水庫(kù)映雪</h3> <h3> 三天門(mén)風(fēng)景秀麗,但尚未商業(yè)開(kāi)發(fā),各種安全防范措施缺乏。并且瀑布常年流水,看似平坦的溪流中極容易滑倒發(fā)生事故。所以千萬(wàn)不要大意,不能靠近瀑布頂端觀景照相。風(fēng)景系數(shù)四星,風(fēng)險(xiǎn)系數(shù)四星。山下村中有農(nóng)家樂(lè)和簡(jiǎn)易停車(chē)場(chǎng),但是前往需關(guān)注當(dāng)?shù)赝ǜ妗?lt;/h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">三天門(mén) 冰瀑布</h3> <h3> 大悟三天門(mén)瀑布群位于大悟縣黃站鎮(zhèn)劉河村境內(nèi),占地面積約十平方公里,它們分別是三天門(mén)瀑布群;陡坡瀑布群;石門(mén)籠子瀑布群。其中尤以三天門(mén)瀑布群最為壯觀。但是風(fēng)景秀麗之余卻危機(jī)四伏。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">春日山中對(duì)雪有作</h3><h3 style="text-align: center;">唐代:杜荀鶴</h3><h3 style="text-align: center;">竹樹(shù)無(wú)聲或有聲,霏霏漠漠散還凝。</h3><h3 style="text-align: center;">嶺梅謝后重妝蕊,巖水鋪來(lái)卻結(jié)冰。</h3><h3 style="text-align: center;">牢系鹿兒防獵客,滿(mǎn)添茶鼎候吟僧。</h3><h3 style="text-align: center;">好將膏雨同功力,松徑莓苔又一層。</h3><h3 style="text-align: center;"><br></h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">壽陽(yáng)曲·江天暮雪</h3><h3 style="text-align: center;">元代:馬致遠(yuǎn)</h3><h3 style="text-align: center;">天將暮,雪亂舞,半梅花半飄柳絮。</h3><h3 style="text-align: center;">江上晚來(lái)堪畫(huà)處,釣魚(yú)人一蓑歸去。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">山中雪后</h3><h3 style="text-align: center;">清代:鄭燮</h3><h3 style="text-align: center;">晨起開(kāi)門(mén)雪滿(mǎn)山,雪晴云淡日光寒。</h3><h3 style="text-align: center;">檐流未滴梅花凍,一種清孤不等閑。</h3> <h3> 廣水大貴寺金頂風(fēng)光,大貴寺位于湖北廣水境內(nèi),早在公元528年,印度達(dá)摩法師來(lái)到中國(guó)弘法,此后他沿長(zhǎng)江西行,然后北上洛陽(yáng),朝見(jiàn)北魏天子,參觀佛教圣地嵩山少林寺并在此講學(xué)。在此期間,達(dá)摩法師至少有3年時(shí)間在鄂豫交界處的大貴山傳道,大貴寺山頂至今存有“崧高駿極”匾牌。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">風(fēng)聲鶴唳驚四起 雨雪紛飛擾心弦</h3><h3 style="text-align: center;">不知故人何處是 又是今年憶昔年</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">雪山之巔 廣水金頂</h3> <h3> 廣水三潭,是廣水市四大景區(qū)之一。金頂是三潭景區(qū)的最高峰,海拔907.8米。沒(méi)有索道,想上金頂只能徙步登山。廣水最高山是三潭風(fēng)景區(qū)的主峰大貴山,大貴山金頂海拔908米。中華山?jīng)]有大貴山高,中華山的最高峰——中華山頂811.4米</h3> <h3> 廣水最高山是三潭風(fēng)景區(qū)的主峰大貴山,大貴山金頂海拔908米。中華山?jīng)]有大貴山高,中華山的最高峰——中華山頂811.4米。</h3> <h3> 龍王眼瀑布位于廣水市三潭風(fēng)景區(qū)西南方,在從廣水到三潭中途小河村過(guò)橋上坡的公路右邊。龍王眼瀑布落差近百米,瀑布從山頂一直到山下,上陡下緩瀑布下有一小水庫(kù)。龍王眼瀑布上游沒(méi)有大水庫(kù)蓄水,所以巖石高懸,瀑布冬天如練,夏天瀑水落下,猶如銀河落九天,水珠水霧騰起,鳴聲不絕,相當(dāng)壯美。而且在雨后晴天,常常會(huì)看到彩虹奇觀。尤其是在下午,彩虹吻石、吻雪之景,堪稱(chēng)經(jīng)典。</h3> <h3> 廣水三潭風(fēng)景區(qū)以山峭林茂、澗幽泉清而聞名,主峰大貴山金頂海拔908米。清奇幽邃的“三潭疊韻”堪稱(chēng)一絕,三疊瀑布從“一線天”中飛泄而下,稱(chēng)譽(yù)為“中原一秀”。廣水三潭雪景絕佳,冰瀑布與霧松原生態(tài)天然景色!</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">風(fēng)雪之后,寧?kù)o的大雄寶殿</h3> <h3> 人們都喜歡賞雪與踏雪,可曾知道,每張?bào)@艷的雪景照片背后,都是攝影人起早貪黑奔波在風(fēng)雪路上,零下攝氏10度之下,大風(fēng)8級(jí)的惡劣環(huán)境下,冒著生命危險(xiǎn)拍出來(lái)的照片,懸崖上一點(diǎn)紅,不畏嚴(yán)寒,獨(dú)立山巔。雪山之巔,鏗鏹玫瑰!</h3> <h3> 雙峰山國(guó)家AAAA級(jí)景區(qū),傳說(shuō)雙峰山由七仙女仙化而成。四周有21座海拔500米以上的山峰簇?fù)?,登臨主峰憑高眺望,眼底千里丘陵、沃野,腳下“河流如束帶,田舍若棋盤(pán)”,“峻嶺橫屏?xí)造F開(kāi)”,“千壑谷靜響杜鵑”。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">雪望</h3><h3 style="text-align: center;">清代:洪升</h3><h3 style="text-align: center;">寒色孤村幕,悲風(fēng)四野聞。</h3><h3 style="text-align: center;">溪深難受雪,山凍不流云。</h3><h3 style="text-align: center;">鷗鷺飛難辨,沙汀望莫分。</h3><h3 style="text-align: center;">野橋梅幾樹(shù),并是白紛紛。</h3> <h3></h3><h3 style="text-align: center;">山再高,往上攀,總能登頂;</h3><h3 style="text-align: center;">路再長(zhǎng),走下去,定能到達(dá)!</h3> <h3>時(shí)間:2016年至2018年</h3><h3>地點(diǎn):大悟仙居頂、五岳山、三天門(mén)、廣水三潭金頂、孝昌雙峰山</h3><h3>攝影:周偉華、夏平</h3><h3>編輯:煮茶聽(tīng)雪</h3>
遂昌县|
东乡族自治县|
蓬莱市|
托里县|
建湖县|
潜江市|
彭州市|
墨江|
牙克石市|
达日县|
保山市|
五大连池市|
酒泉市|
灵台县|
时尚|
枣阳市|
庆城县|
衡南县|
新源县|
津南区|
博野县|
涟水县|
福州市|
和林格尔县|
治县。|
祁阳县|
晋宁县|
江西省|
南京市|
巴里|
邛崃市|
揭东县|
休宁县|
三江|
丰都县|
鸡西市|
石城县|
遵义县|
天水市|
东辽县|
南丰县|